صلب : سخت صلصل : فاخته صلف : خودستايى به دوزخ صمّا : سخت و محكم صموت : خاموش صميم : وسط صنايع : جمع صنيعه : كار نيكو ، احسان صندل : چوب خوشبوى ، بهترين آن سرخ يا سپيد است ( دهخدا ) صنم : بت ، زيباروى صنيعى : ساختگى صوارف : جمع صارفه : حادثه و گردش زمانه صولت : هيبت و قدرت صياح : آواز و نوحه و فغان ( غياث اللغات ) صيانت : خود را حفظ كردن صيت : آوازه و شهرت - ض - ضرع : انگور سپيد درشت‌دانه ( لسان العرب ) ضرغام : شير درّنده ضماد : مرهم ضياع : جمع ضيعت : خواسته اعم از زمين و آب و . . . ضيم : ستم - ط - طارم : بالاخانه طايف : طواف‌كننده طايع : مطيع و فرمانبردار ( معين ) طرّار : دزد طراز : جامه‌اى كه براى سلطان بافند ( دهخدا ) طرف : جمع طرفه : چيز تازه طرف : كناره ، پايان هرچيزى طرّه : موى پيشانى طلق : درد زادن طلّ : قطرات شبنم كه بر گل و گياه مىچكد ( المنجد ) طلل : شخص و كالبد هرچيزى طومار : نوشتهء لوله كرده ، لولهء كاغذى كه در نور ديده باشند ( معين ) طويّت : نيّت و ضمير - ظ - ظرف : ظرافت ظلام : جمع ظلمت : تاريكى - ع - عاجل : عجله‌كننده ، اين دنيا عاذل : سرزنش‌كننده عاطر : بوى خوش‌دهنده عاهت : آفت و سختى عثرت : لغزش ، خطا عذار : چهره عرض دادن : جلوه دادن